به گزارش حرف وخبر سوادکوه؛ آلاشت که به آن از قرن ها پیش به دلیل وفور عقاب در زبان محلی آشیانه عقاب نام گذاری شده است و درارتفاع ۱۹٠٠متری از سطح دریا از نظر جفرافیایی در شهرستان

سوادکوه واقع شده است. با گذر از جاده ای که زیبایی آن را عکاسان با

عکس های خود نشان دادند وجاجیم که با نام شهر آلاشت ثبت ملی شده است. هنر زنان با جاجیم هایی از بافتن نخهای رنگی هنر، چیدمان، سلیقه

بافنده را نشان می دهد و تاریخی طولانی از بافت زیبایی که با گذشت

زمان اصالت آن باقی است.

آلاشت در تمامی فصل ها به مانند خود شهرستان سوادکوه زیباست و

مسافران وگردشگران زیادی را پذیرا می شود. مردم خوب آلاشت بسیار

با ادب واحترام با یکدیگر ومسافرین برخورد می کنند. ویژگی های

توریستی وگردشگری زیادی دارد که نویسنده هنرمند فاطمه آلاشتی

سوادکوهی که زادگاه پدری او در این شهر است به خوبی با چیدمانی از

کلمات ویژگی آلاشت را به خواننده منتقل می کند. بام شیروانی خانه ها،

سنگ فرش کوچه ها با چشم انداز زیبا که شهدای شهر آلاشت به مانند

ستاره ای در آسمان آن می درخشد، بیان احساس خوب این بانوی نویسنده

از زادگاه پدری که خاطرات آن همیشه باقی است تقدیم می شود:

🔹آلاشتِ من،

آلاشتِ من،سلام بر تو ای مَهدِ پدری!

جانم فدای تو، خاکت سُرمه‌ی چشمانم.

ای شهرِ دلربا که شُهرۀ آفاقی،

در سینه‌ات رصدخانه‌ای داری؛

گاهِ طلوع و غروبت، آکنده از زمزمه‌های عاشقی.

بیابان‌هایت، جلوه‌گاهِ درختانی با برگ‌های طلایی، سبز و نارنجی،

چونان تابلوی نقاشیِ مَردی که عشق،
را بر بُوم‌ کشیده،جاده هایت، نوازشگر نگاه؛ و پرواز دهنده روحم به اوج آسمان ها،
تو‌‌ بهشتی وصف ناپذیر،
حَک شده در دفتر جهانیان، تا نامت جاودانه بماند،
آلاشت ای مَهد جاجیم،
چه شهیدانی که در راهت پَرکشیدند،
دست هنرمند، بانوانت، پارچه هایی،
از نور و رنگ ، نقش چنان زیبا ، که در
دور دست ، گویی رنگین کمان بر زمین نشسته، مردمانت ؛ صفای حضور،
در مهمان نوازی بی دریغ،
کوچه به کوچه ات که می پیچم،
عطر نان کِچِله ات، مستی محض، بُوی نَم کاه گِل خانه هایت ؛
خَلسه ای دیگر، گل گاو زبان و گل محمدی ات ، در جشنواره ها غوغای شِکفتن، مردمان نازنین ات، با وجود رنج کار همیشه کوشا، می بوسم،خاک پاکت را آلاشت جان، الهی که لبخند
همیشگی بر لب مردمانت باد،
و آرامش مهمان خانه هایت.

🌺✍️عکس: فاطمه آلاشتی سوادکوهی- نیکو

۱۴۰۵/۰۲/۲۶