درد وفریاد من مشترک است بین تمامی هم وطنانم. اری سالهاست لذت دیدن اسمان ابی بدون دود بمباران خانه ها، مدرسه ها و… درشهرفلسطین وصدای خوش پرندگان که به جای ان با زجه وناله وعزاداری مردمان شهرم را می شنوم ومی بینم.

امروز در هر کجای این کره خاکی جنگی بر پاشود ما کودکان معترضان به جنگ وخشونت هستیم. اگر دیدن صحنه های کودکان اسرائیلی درد اور بود، سالهاست کودکان فلسطینی به تکرار اسیر ظلم ستیزی وخشونت واوارگی مردمان وطنشان بدست دشمنان فلسطین شده اند.

من یک کودک فلسطینی هستم در قاموس یک فلسطینی که با زجر، درد، اه، اشک وناله های مادران وپدران وعزیران خود خو گرفته اند هرگز تحمل تکرار ان برای کودکان وخانواده های دشمنان خود را ندارند.

اما جنگ بی رحم است، سیاست جنگ به مانند یک زندانی محکوم به حبس ابد است. باید برای دفاع از ملیت، ارمانهای سرزمینم دفاع داشته باشم که به اجبار به جنگیدن ختم می شود.
کاش سرزمینم به زودی زود رنگ خوش صلح وازادی وبدست اوردن پیروزی را ببیند. از خدای خوبم می خواهم تمامی کودکان جهان به پایداری صلح وارامش برسند.
کودکان، سالمندان قشرهای ضعیف وبی دفاع جامعه هستند. مردم شهر فلسطین سالهای سال با اسیبهای جنگ درگیر هستند. با فریاد به تمامی دولتمردان وسیاستمندان می گویم نه به جنگ کودکان فلسطینی واسرائیلی در همه جهان طنین اندازشده است.

دل نوشته یک کودک فلسطینی