غمگینم از تکثر اندوه در زمین
غمگین برای میهن با داغ همنشین

فرقی نمیکند ، چه کسی نیشمان زده ست
حالا که مارها زده بیرون از آستین

هی زخم پشت زخم به ما حمله کرده اند
هم دشمنان میهن و هم دشمنان دین

تیغ وطن فروش به ما کارگر نشد
حالا نشسته نیزه ی بیگانه در کمین

این پرچم مقدس ما روسفید شد
سرخ است و سبز تا ابد این کهنه سرزمین

اینبار هم به لطف خدا میکند عبور
از معبری که پر شده از خوشه های مین

این خاک سربلند هنوز ایستاده است
خاک زنان محکم و مردان راستین

#آرزو_ولیپور
قائمشهر
#شاعران_مازندران

دل گب

خور دانی هوا بهار بئیه
هلی شه اسبه جمه دار بئیه
ونوشه مشت بیه صحرا به صحرا
کوکی خونش جا دیار بئیه

مهدی بابایی بور خانی

عکس: مریم امیری