هنر وهنرمند بازتابی از تغییرات تحول فکری ،اجتماعی ،فرهنگی است اگر با خرد ورزی وکاربلدی پیش رود واثر آن ماندگار می شود دنبال حذف نباشیم بلکه با نوعی نگاهی با ارزش در جامعه حال کمک کنیم به بالا بردن زمینه های فکری واجتماعی .

اگر علاقمندی ونتیجه خوبی که کارهای هنری دارد بی خود بود تاریخ روایت از اثر گذاری اجرای هنر یک هنرمند وماندگاری هنر وعملکرد آن نداشت .
هنوز به این باور نرسیدیم که چقدر با دانش بالا وحمایت از اجرای هنرمندان می تواند بهترین اثر گذاری را داشته باشد !!!

آموزش هنر وعلاقمندی به آن مستلزم سالها تلاش وبدست آوردن تجربه ای است که نتیجه آن اثر گذار باشد .بی دلیل با مانع تراشی استعداد نوجوانان وجوانان برای یادگیری در زمینه خطاطی ،نقاشی ،سفالگری

موسیقی ،تئاتر و…از بین می رود !!!سوال این جاست نسل الان اگر فضای یک شهرستان در خاموشی اجرای هنر بگذرد چه جایگزینی در جهت آموزش آن داشتیم ؟!!!

متاسفانه بارها با افرادی که در این زمینه فعالیت داشتند صحبت کردیم از نبود نیرو وآموزش لازم گلایه داشتند .امروز فضای دنیای الان وپیشرفت تکنولوژی باید با اگاهی وخرد بیشتر شکل بگیرد چرا که نتیجه منفی آن آسیب هایی است که بر فراموشی هنر ،فرهنگ ،
سنت ها و…می شود .نسل الان باهوشمندی خود اگر در جهت درست هدایت شوند وحمایت مسئولین مربوطه باشد دچار انحطاط در

زمینه های گوناگون رشته های هنر واجرای هنرمندان نیستیم .

بارها داشتن اطلاعات درست با دانشی که دانشجویان رشته هنر دارند به ما یاد می دهد اجرای یک موسیقی یا تئاتر فقط خندیدن نیست بلکه در کنار خنده ارزش هنر وهنرمند باید محفوظ شود .اگر به هر راهی برای دیده شدن متوسل شویم قطعا با ناپختگی آسیب آن بیشتر از خدمت به جامعه هنر وهنرمندان است در نتیجه به فرهنگ ،ارزش ها وسنت ها ی مختلف با دید درست ونگاهی اثر گذار باعث رشد هنر شویم نه نابودی آن در خاتمه صحبت های پرویز عبدالهی پایان این نقد درباره هنر وهنرمند در جهت حمایت ان است.

در خبر کار شد عبدالهی با تلاشی که برای برپایی مکانی سعی کرده است نشان دهد باید به هر راهی در جهت حمایت هنر وهنرمندان وآموزش آن تلاش کرد .

آری هنر را با قلم یک نویسنده ،عکس یک عکاس ،شعر یک شاعر ،ساختن کار هنری یک هنرمند و…به هر شکلی نشان می دهد هنر وهنرمند همیشه حرفی برای گفتن دارند.

در خاتمه با مطلب بسیار زیبای پرویز عبدالهی این نقد به اتمام می رسد .

هنر، دستاورد بشر درازای تاریخ است.
همه‌ی هنرها برای روشنگری و شادی مردم آفریده شده‌اند و بزرگترین هنرمند جهان نیز پروردگار است که این کهکشان خارج از تصور را به زیباترین شکل آفریده است.
همه‌ی ما می‌دانیم که موسیقی بهترین خوراکِ روح و روان انسان است، هم‌چنان که تغدیه، غدای جسم انسان است. یک آدم تا چند روز می‌تواند تغذیه نکند و دوام بیاورد؟
یک انسان حداکثر تا ۱۰ روز، یا کمی بیش‌تر یا کمی کم‌تر، می‌تواند بدون خوراک زندگی کند، سپس از پای در می‌آید.
از نظر روحی نیز انسان نیاز به هنر به ویزه موسیقی دارد که روح و روان خویش را سیراب کند.
فرزندی که از سمت چپ سینه مادر شیر می‌خورد زودتر به خواب می رود، چونكه صدا و ریتم ضربان قلب مادر، نوعی موسیقی است که کودک به آرامش می‌رسد.
همه‌ی کائنات جهان با یک ریتمِ خاصی حرکت می کنند. اگر یک لحظه این ریتم، عوض شود کل کائنات به هم می‌خورد.
گردش زمین به دور خورشید و ….
به قول ادیب هنرمند :
غیر از هنر که باغ و بهارش خزان نداشت
باغ و بهار هیچ گلی بی خران نبود.

کودک با لالایی مادر به راحتی می‌خوابد با دعوا و ستیز هیچگاه به خواب نمی‌رود.
نوای بلبل، چهچهه فاخته، بانگِ تذرو، آوای آبشار و… همه و همه نواها و آواهای دلنشین و خدادای این طبیعت هستند که بشنویم و لذت ببریم تا زیباتر، شادتر و با آسایش بیش‌تر بیاندیشیم و زندگی کنیم.
چایکوفسکی می‌گوید:
اگر موسیقی نبود حقیقتا دلیل خوبی برای دیوانگی وجود داشت.

وقتی هنر به ویزه موسیقی بر روی گیاهان و حیوانات اثر می‌گذارد و در شادابی و آرامش آن‌ها تاثیر عمیق مینهد، چگونه بر انسان که خردمند و باشعور است، تاثیر نمی‌گذارد.
موسیقی زبان گفت و شنود مینویست که نیوشندگان راستین خود را با زنگ کاروان خویش به وادی پر شور عشق میکشاند..